Główne Menu

Aktywny wypoczynek

Developed in conjunction with Ext-Joom.com

Dolina Baryczy

przyroda4Podróżując z Wrocławia do Wielkopolski, tuż przed opuszczeniem granic Dolnego Śląska trasa przekracza rzekę Barycz. Teraz czynimy to niepostrzeżenie, niegdyś rzeka stanowiła poważną przeszkodę na drodze ze Śląska do Wielkopolski. Rozlewała się wieloma ramionami po bagnistej, płaskodennej dolinie, w centralnej części rozległego obniżenia nazywanego dziś Głogowsko – Milickim. Dzieli się ono na dwie rozległe kotliny: żmigrodzką i milicką, a zostały tak nazwane od dwóch miast: Żmigrodu i Milicza, które rozwinęły się przy przeprawach przez Barycz, na średniowiecznych szlakach komunikacyjnych prowadzących z Wrocławia do Poznania i Gniezna.

Tam gdzie większa żyzność gleb bardziej sprzyjała osadnictwu, już w średniowieczu powstały liczne wioski. Na północny wschód od Żmigrodu i w centralnej części Kotliny Milickiej przez długi czas rozciągały się bagniste, niezamieszkałe lasy. Osady ludzkie pojawiły się tam dopiero w XVI – XVIII wieku, a i tak było ich niewiele, były to jedynie zagubione w puszczy osady drwali. Podmokłe tereny doskonale jednak nadawały się do gospodarki rybackiej rozwijanej na sztucznie budowanych stawach już od średniowiecza. Dziś zupełnie upodobniły się one do naturalnych jezior, nieodłącznie wtopionych w nadbaryckie krajobrazy.

przyroda10

Żmigród i Milicz zyskały na znaczeniu, gdy w 1492 z księstwa oleśnickiego zostały wydzielone żmigrodzkie i milickie wolne państwa stanowe. Ordynacją żmigrodzką, nazywaną później także księstwem żmigrodzkim, władały kolejno rody Kurzbachów, Schaffgotschów i Hatzfeldtów walnie przyczyniając się do rozwoju regionu. Dzieje Żmigrodu niejednokrotnie obfitowały w burzliwe wydarzenia mające wpływ na historię nie tylko Śląska ale i całej Europy. Wymienić tu można choćby obleganie przez Szwedów twierdzy żmigrodzkiej w czasie wojny 30 – letniej, czy podpisanie na zamku w 1813 r. protokołu żmigrodzkiego, co zadecydowało o losach wojen napoleońskich. Mecenat artystyczny Hatzfeldów sprawił, że do dziś gmina Żmigród, która obejmuje dużą część dawnego księstwa żmigrodzkiego, obfituje w interesujące zabytki architektury, jak kościoły w Żmigrodzie, Radziądzu, Korzeńsku czy Barkowie. Ordynacją milicką władał ród Kurzbachów. A od 1590 – Maltzanów.
Z czasem wydzielono z niej mniejsze wolne państwa stanowe: Sułów,  a potem Cieszków i Nowy Zamek – Wierzchowice. Po dawnych władcach pozostały dwory i pałace, w tym najpiękniejszy w Miliczu, czasami już tylko ruiny. Szczególnym świadkiem przeszłości jest kościół łaski w Miliczu, wzór dla charakterystycznych dla krajobrazu nadbaryckich kościołów o konstrukcji szkieletowej. Wreszcie są tu i takie perły architektury jak kościół dworski w Cieszkowie, czy drewniany w Trzebicku. W wielu wioskach natomiast zachowały się niespotykane już gdzie indziej na Dolnym Śląsku stare, szachulcowe chałupy.

przyroda23Głównym jednak walorem doliny Baryczy jest przyroda. Stawy milickie stanowią jeden z najcenniejszych obszarów pod względem ornitologicznym w środkowej Europie. W całej dolinie Baryczy stwierdzono występowanie ponad 270 gatunków ptaków. Dla ich ochrony w 1963 r. powołano rezerwat „Stawy Milickie”. Natomiast w 1996 roku został utworzony Park Krajobrazowy „Dolina Baryczy” w celu zachowania wartości przyrodniczych, krajobrazowych i historyczno – kulturowych regionu. Jego powierzchnia wynosi 87 040 ha, z czego na terenie województwa dolnośląskiego leży 70 040 ha.


Środkowa część doliny Baryczy wchodzi w skład czterech gmin. Trzy pierwsze leżą w obrębie powiatu Milicz: Cieszków, Krośnice, Milicz, jedynie gmina Żmigród należy do powiatu Trzebnica. Te pozbawione przemysłu i zanieczyszczeń tereny z łatwością mogą być osiągnięte w ciągu jednodniowej wycieczki z Wrocławia, czy Poznania, a malowniczo położone leśniczówki, gospodarstwa agroturystyczne czy ośrodki wypoczynkowe zachęcają, by zostać na dłużej. Można tu mile spędzić czas łowiąc ryby, obserwując ptaki, spacerując, bądź jeżdżąc na rowerze. Ułatwiają to szlaki turystyczne wyznakowane z myślą o turystach pieszych, rowerowych, konnych oraz miłośników kajaków.